Polityka przestrzenna jest obok polityki społecznej i polityki gospodarczej główną składową polityki rozwoju. Realizując w równej mierze cele ekonomiczne, społeczne i ekologiczne dąży do jak najbardziej racjonalnego gospodarowania przestrzenią. Polityka przestrzenna stanowi podstawowy element prowadzenia zintegrowanej polityki rozwoju.

Krajowa polityka przestrzenna jest prowadzona przez władze publiczne rządowe, należy do praktyki administracyjnej państwa (podmiot), w odniesieniu do terytorium kraju (a także postulatywnie w odniesieniu do terytorium Europy (przedmiot) i dotyczy jedynie wycinka zadań publicznych, które mają odwzorowanie w przestrzeni.

Polityka przestrzenna ma za zadanie stwarzać warunki rozwojowe zgodnie z obranymi zasadami. Zadaniem krajowej polityki przestrzennej jest wywieranie wpływu na rozkład przestrzenny funkcji, zmierzając do pożądanego porządku (modelu) zagospodarowania przestrzennego, w sposób zgodny z ustalonymi celami i priorytetami społecznymi i gospodarczymi polityki rozwoju  w danym okresie, zapewniając w tym procesie uporządkowany rozwój przestrzenny i ład zagospodarowania.